La Cizalla Ácrata :: 11.06.09 – 04:46 :: -Presxs anarquistas y en lucha…
Se ofrecen aquí los textos de presentacion de la campaña en castellano,ínglés,holandés,francés,portugués y ruso(si alguien tiene capacidad de traducir a más idiomas, que se ponga en contacto con nosotrxs)
Aquí ofrecemos las diferentes traducciones realizadas para difundir a nivel internacional la campaña que comienza por la libertad del preso anarquistas Joaquín Garcés Villacampa. Copia y difunde para que dicha campaña pueda tener una proyección internacional que ayude a presionar a las instituciones españolas a todos los niveles.
We offer here some translations from a proposal of an international campaing for the freedom of the spanish anarchist prisioner Joaquín Garcés Villacampa. Copy, paste and spread as much as you can to get an effective international call to make pressure on the spanish authorities to release our comrade.
Propuesta de campaña al llamamiento internacional en solidaridad por la libertad de Joaquín Garcés y contra la persecución de las ideas por parte de los estados.
Joaquín Garcés Villacampa, es un compañero anarquista que actualmente se encuentra preso en el centro penitenciario de Castellón. Joaquín entró en prisión, a raíz de su detención por varias acciones de expropiación para apoyar las luchas y organizaciones revolucionarias de finales de los años 70 y fue condenado a 35 años y seis meses de prisión, pena que comenzó a extinguir a mediados de 1980. En 1999, a raíz de la lucha colectiva contra el FIES, Joaquín participó activamente y llevó a cabo diferentes ayunos y huelgas de hambre por los cuatro puntos de reivindicación colectiva, conforme a lo que estipulaba la ley: – El fin de las torturas, el cierre de los departamentos FIES. – El cese de la dispersión. – La libertad para las personas con enfermedades incurables y terminales. – La libertad para las personas que hayan cumplido más de 20 años de condena. A estos puntos, además de sus reivindicaciones personales, añadía todas las propuestas de solidaridad revolucionaria. Joaquín estaba convencido de que ya se encontraba en fase de obtención de permisos de su condena y sin embargo le negaban toda posibilidad. Tras diferentes protestas y recursos, consiguió que le concedieran algún permiso de salida, y aprovechó dicha situación para quebrantar y no regresar a la prisión, en Mayo del 2003. La siguiente ocasión en la que se tuvo conocimiento de Joaquín, fue a raíz de la detención por la Guardia Civil, de cinco compañeros y una compañera en Barcelona, en Septiembre del 2003, por diferentes acciones en solidaridad con diferentes luchas político-sociales. A todxs lxs detenidxs, incluido el compañero que quedó en libertad con cargos, se les aplicó la ley anti-terrorista y fueron llevados a la Audiencia Nacional, en donde, primero el juez Garzón, intentaron condenarlos como banda armada terrorista. Al final, el caso fue instruido por el juez Bermúdez, el juez estrella del 11 M, y no pudo encausarlos como organización armada, aunque les imputó con las acusaciones de ataques de terrorismo urbano, incendios, estragos, daños contra oficinas bancarias, estaciones eléctricas, concesionarios de automóviles… y una acción contra la embajada de Grecia, en solidaridad con los encarcelados de Salónika. Por todos estos cargos, Joaquín fue condenado a 7 años y medio de prisión. Estando cumpliendo esta última condena en la prisión de Castellón, en Octubre del 2003, su abogado se percató de una irregularidad en su anterior condena. Encontró que en el año 1992, la Audiencia Provincial de Zaragoza, dictó un auto de acumulación de condenas que limitaban su cumplimiento hasta el 19 de Julio del 1997. Esta situación se ocultó y Joaquín, que en esos momentos se encontraba en Jaén II, siguió en prisión durante 5 años más, hasta su quebrantamiento en el 2003. Esta situación fue recurrida por su abogado, en colaboración con otro compañero abogado en Madrid, ante el Juzgado Central y en donde el Juez investigó esta situación, pronunciándose con su puesta en libertad, situación que fue en principio recurrida por el fiscal con argumentos muy triviales, para declararse posteriormente incompetente, bloqueando así la salida de la prisión de Joaquín. Esta injusta situación, que permanece bloqueada en los tribunales, no se trata más que un nuevo recurso dilatorio, en la línea del ocultamiento de la acumulación de condena que se produjo en el año 1992. Recientemente, los días 5 y 12 de Marzo, renunció a la comida por las reivindicaciones colectivas de los cuatro puntos arriba anunciados y por el «cese de la utilización de sistemas y subsistemas estatales contra las ideas no concordantes o no aceptadas por el sistema». Además, ha llevado a cabo diferentes ayunos en solidaridad con los compañeros anarquistas presos en Alemania, y en solidaridad con las luchas de los ergastolanos italianos y las luchas revolucionarias de Grecia, o contra las cadenas perpetuas encubiertas en el estado español. En protesta por su situación personal, Joaquín ha renunciado a la comida todos los lunes hasta que consiga su libertad y rechaza también cualquier tipo de cuidado médico proveniente de la cárcel y hace un llamamiento a todas las organizaciones y grupos de afinidad y de derechos humanos, para la difusión y la denuncia internacional de esta situación por el secuestro de estado, a causa de sus ideas. En definitiva, que a pesar de que instancias judiciales se han pronunciado y han reconocido que Joaquín Garcés Villacampa ha permanecido 5 años más en prisión, el estado español mantiene secuestrado a Joaquín en la prisión de Castellón a causa de su compromiso con sus ideas anarquistas. Desde aquí, invitamos a la máxima difusión de este escrito, para que la denuncia contra el estado español, alcance una dimensión internacional. – Derogación y no aplicación de la «Doctrina Parot». – Cese de la utilización de las instituciones coactivas y punitivas para la persecución de las ideas. – Liberación de todxs lxs presxs y demolición de todas las cárceles y lugares de encierro. – Cese de todas las formas de violencia sistémica. – Abolición del estado y colectivización del capital. Salud y libertad!
Más información, contacto apoyo: Para escribir a Joaquín: Joaquín Garcés Villacampa C.P. Castellón Ctra Alcora, km 10 12006 – Castellón
Campaign Proposal for an International Call for Solidarity with Joaquín Garcés, for his freedom and against the criminalisation of the ideas by states.
Joaquín Garcés Villacampa is an anarchist currently imprisoned in the penitentiary centre of Castellón. Joaquín was imprisoned because of several actions of expropriation to support revolutionary struggles and organisations at the end of the 1970s. He was sentenced for 35 years and 6 months. However, by the mid 1980s, this sentence started its extinguishment. In 1999, due to the collective struggle against FIES (special regulations for prisoners to be put in isolation and withdraw some of their rights), Joaquín participated actively and underwent several fasting days and hunger strikes for the 4 points of the collective demands, according to what the law stipulated: – End of Torture, end of FIES. – Stop dispersion. – Freedom for people with non-curable and terminal illnesses. – Freedom for all people that have served more than 20 years of their sentences. To this and his personal reivindications, he added all the proposals for revolutionary solidarity. Joaquín was convinced that he was already at a stage to get day-releases. However, these were denied all the time. After several protests and appeals, he was able to get some day-releases, which he used to break his situation and not return to prison, in May 2003. Next time we had the opportunity to know about Joaquín, was due to his detention by the Guardia Civil, together with 5 other comrades in Barcelona, in September 2003. This detention was caused by different actions in solidarity with several politico-social struggles. All prisoners detained, including Joaquín, who was released with charges, were applied the anti-terrorist law and were taken to the National Audience (High Court), Judge Garzón, in the first instance, tried to condemn them as being a terrorist organisation. In the end, the case was instructed by Judge Bermudez, the star Judge in the M-11, and could not charge them with armed organisation, although he sentenced them with urban terrorist attacks, arson, disturbances and damage against banks, power stations and car vendors… as well as for an action against the Greek embassy, in solidarity with the prisoners from Salonika. For all of those charges, Joaquín was condemned to 7 and half years of prison. Serving this sentence in the Castellon prison, in October 2003, his lawyer noted one irregularity in his previous sentence. He found that in 1992, the provincial court of Zaragoza dictated a law of sentence accumulation that limited the time of service until 19 de Julio del 1997. This situation was hidden and Joaquín, in that moment in the prison of Jaen II, continued in prison 5 more years. This situation was appealed, in collaboration with another comrade lawyer in Madrid, at the Central court. Here, the Judge investigated this situation, declaring Joaquin to be released. However, this was appealed by the Attorney with very simple arguments, shortly after the attorney declared himself ‘incompetent’, an official statement that then precluded Joaquín from going out of jail. This unfair situation, that continues to be blocked in the tribunals today, is just more of the same in line with the hiding and accumulations of sentences that took place in 1992. Recently, the 5 and 12 of March, he denied to take food, due to the collective reivindications of those points stated above, and against state manipulation against ideas that are not accepted by its system. Additionally, he has carried on several fasting days in solidarity with the German anarchist prisoners, in solidarity with the ergastolanos in Italy, with the revolutionary struggles in Greece, and against the hidden life sentences in Spain. In protest against his situation, Joaquín has stopped taking food on Mondays until he is released. He also denies any type of medical treatment that comes from the prison and he makes a call to all organisations and sympathetic groups for the dissemination of this information and for the organisation of international protest against state kidnapping people for their ideas. In conclusion, despite judicial instances have pronounced themselves favouritely and have acknowledged that Joaquín Garcés Villacampa has remained in prison 5- years too many, the Spanish state maintains the kidnapping of Joaquín in the prison of Castellón because of his commitment to anarchist ideas. From here, we invite everyone to give this communiqué maximum dissemination, so that the protest against the Spanish state acquires true international dimensions. – Derogation and non-application of the «Parot Doctrine». – Stop the use of coercive and punitive institutions for the persecution of ideas. – Release of all prisoners and demolition of all prisons and places of enclosure. – Stop all forms of systemic violence. – Abolish the state and collectivise capital. Salud and freedom!
More information and support contact: to write to Joaquín: Joaquín Garcés Villacampa C.P. Castellón Ctra Alcora, km 10 12006 – Castellón
Voorstel voor een campagne voor de internationale oproep in solidariteit voor de vrijheid van Joaquín Garcés en tegen de vervolging van de ideeën door de staten.
Joaquín Garcés Villacampa is een anarchistische kameraad die op dit moment gevangen zit in de gevangenis van Castellón. Joaquín werd vastgezet naar aanleiding van zijn aanhouding voor verschillende overvallen om de strijden en revolutionaire organisaties te ondersteunen op het einde van de jaren 70 y werd veroordeeld tot 35 jaar en 6 maanden. Een straf die hij begon uit te zitten rond de helft van het jaar 1980. In 1999 nam Joaquín actief deel aan de colectieve strijd tegen de FIES en ging verschillende keren in hongerstaking voor de vier collectieve eisen die ook wettelijk toegewezen worden: -het einde van de folteringen, de sluiting van de afdelingen FIES. -de stopzetting van de verspreiding van de gevangenen ver weg van hun thuis en families. -vrijheid voor de personen met ongeneeslijke en terminale ziektes. -vrijheid voor de personen die meer dan 20 jaar straf uitgezeten hebben. Naast deze eisen en zijn persoonlijke eisen, voegde hij alle voorstellen van revolutionaire solidariteit toe. Joaquín was overtuigd dat hij zich al in de fase bevond waarin hij gevangenisverlof toegestaan zou krijgen maar ze weigerden hem elke mogelijkheid. Na verschillende protesten en gerechtelijke stappen, bewilligden ze hem uiteindelijk in mei 2003 een verlof en nam gebruik van deze situatie om niet terug te keren naar de gevangenis. De volgende gelegenheid waarin van Joaquín geweten is, was naar aanleiding van de aanhouding door de Guardia Civil van 6 kameraden in Barcelona in september 2003 voor verschillende acties in solidariteit met verschillende politieke en sociale strijden. Op alle aangehoudenen, de kameraad die voorlopig vrijgelaten werd inbegrepen, werd de antiterroristische wet toegepast en ze werden naar de Audiencia Nacional (hooggerechtshof) gebracht waar ze, als eerste, de rechter Garzón, probeerden ze te veroordelen als gewapende terroristische groep. Uiteindelijk werd de zaak door de rechter Bermúdez, de sterrechter van de 11M (aanslag in Atocha op 11 maart 2004), voorgeleid en kon ze niet terechtstellen als gewapende organisatie, hoewel hij ze aanklachten toewees van aanvallen van stadsterrorisme, brandaanslagen, vernielingen, schade aan banken, electrische stations, autohandelaars… en een actie tegen de ambassade van Griekenland in solidariteit met de gevangenen in Thessaloniki. Voor al deze aanklachten werd Joaquín veroordeeld tot 7 jaar en een half gevangenis. Terwijl hij deze laatste straf uitzit in de gevangenis van Castellón, merkte zijn advokaat in oktober 2003 een onregelmatigheid op in zijn vorige veroordeling. Hij ontdekte dat in 1992 de provinciale rechtbank van Zaragoza een instructie dicteerde voor de opstapeling van veroordelingen die zijn verblijf in de gevangenis beperkt tot 19 juli 1997. Deze situatie werd verborgen en Joaquín, die zich op dat moment zich in Jaén II bevond, bleef 5 jaar meer in de gevangenis tot zijn verlof in 2003. Tegen deze situatie werd in beroep gegaan door zijn advocaat in samenwerking met een andere kameraad advocaat in Madrid in de Centrale Rechtbank en waar de rechter deze situatie bestudeerde en zijn invrijheidsstelling uitsprak. Daartegen werd in beroep gegaan door de procureur met heel triviale argumenten om zich daarna incompetent te verklaren en zo de vrijlating van Joaquín verhinderde. Deze onrechtvaardige situatie die geblokkeerd blijft in de rechtbanken is niets meer als een nieuw middel om alles te vertragen in de lijn van het verborgen houden van de opstapeling van straffen in 1992. Onlangs op 5 en 12 maart weigerde hij het eten voor de 4 colectieve eisen, zoals boven vermeld, en voor de “stopzetting van het gebruik van de systemen en subsystemen van de staat tegen de ideeën die niet overeenstemmen met of niet aanvaard worden door het systeem”. Daarenboven heeft hij verschillende keren gevast in solidariteit met de gevangen anarchistische kameraden in Duitsland, in solidariteti met de strijden van de levenslang veroordeelden in Italië en de revolutionaire strijden van Griekenland of tegen de verscholen levenslange straffen in de spaanse staat. In protest voor zijn persoonlijke situatie weigert Joaquín het eten elke maandag tot hij zijn vrijheid bereikt en weigert gelijk welk type van medische verzorging die van de gevangenis komt en hij doet een oproep aan alle organisaties en affiniteitsgroepen en mensenrechtengroeperingen voor de verspreiding en het internationale aanklagen van deze situatie van gijzeling door de staat voor zijn ideeën. Kortom, de spaanse staat houdt, ondanks het erkennen door de gerechtelijke instanties dat Joaquín 5 jaar te veel gevangen gezeten heeft, hem gegijzeld in de gevangenis van Castellón voor zijn anarchistische ideeën. We nodigen uit tot de breedst mogelijke verspreiding van deze tekst opdat de aanklacht tegen de spaanse staat een internationale dimensie verkrijgt. -afschaffing van de “Doctrina Parot”. -Stopzetting van het gebruik van de strafrechtelijke instituties voor de vervolging van ideeën. -Vrijlating van alle gevangenen en de afbraak van alle gevangenissen en plaatsen van opsluiting. -Stopzetting van alle vormen van systemisch geweld. -Afschaffing van de staat en collectivisering van het kapitaal. Salud y libertad!
Meer informatie: Je kan Joaquín schrijven met dit adres: Joaquín Garcés Villacampa C.P. Castellón Ctra Alcora, km 10 12006 – Castellón
Proposition de campagne internationale de solidarité pour la liberté de Joaquín Garcés et contre la répression des idées par les États.
Joaquín Garcés Villacampa est un camarade anarchiste qui se trouve actuellement emprisonné dans le Centre Pénitentiaire de Castellón (Espagne). Joaquín fut détenu et emprisonné par sa participation dans des actions d’expropriation pour appuyer les luttes et organisations révolutionnaires de fins des années 70. Il fut condamné à 35 ans et six mois de prison. Peine qu’il a commencé à finir au milieu de 1980. En 1999, à cause de la lutte collective contre le FIES, Joaquín participa activement et effectua plusieurs jeûnes et grèves de la faim pour les 4 points de la revendication collective, conformément à ce qu’exigeait la Loi: -La fin des tortures, la fermeture des départements de la FIES; -La fin de la dispersion. -La liberté pour les personnes ayant des maladies inguérissables et en phase terminale. -La liberté pour les personnes ayant accompli plus de 20 ans de leur condamnation. Á ces points, en plus des revendications personnelles, il ajoutait celles de solidarité révolutionnaire. Joaquín était convaincu qu’il se trouvait déjà dans la phase d’obtention de permissions de sortie et que cela lui était refusé. Après différentes protestations et recours, il obtint une permission de sortie, et il en profita, en mai 2003, pour ne pas retourner en prison. Quelques mois après, en septembre 2003, on le trouva parmi les six camarades arrêtés à Barcelone par la Garde Civile pour des actions en solidarité avec plusieurs luttes politico-sociales. Tous les détenus, et même le camarade qui resta en liberté provisoire, ont été traduits devant l’Audiencia Nacional en raison de la Loi anti-terroriste, où le juge Garzón tenta, le premier, de les condamner comme membres d’une bande armée terroriste. Finalement, leur dossier a été instruit par le juge Bermúdez, le juge du 11-M, qui, ne pouvant les inculper d’organisation armée, les inculpa pour des actions de terrorisme urbain, incendies, dommages contre des agences bancaires, postes électriques, concessionnaires automobiles… et pour une action contre l’ambassade de Grèce en solidarité avec les camarades grecs emprisonnés de Salonique. Pour toutes ces accusations, Joaquín fut condamné à 7 ans et demi de prison. En 2003, son avocat découvre dans le dossier de Joaquín une irrégularité commise par la Justice en rapport avec sa condamnation antérieure. En effet, l’Audiencia Provisional de Saragosse avait pris, en 1992, un arrêté d’accumulation de peines qui limitait sa validité jusqu’au 19 juillet 1997. Mais, Joaquin n’avait pas été informé par cette situation, car il se trouvait à ce moment-là à la prison de Jaén II. Pour cette raison il resta en prison pendant 5 ans de plus. C’est-à-dire: jusqu’à ce qu’il décide de ne pas retourner en prison, en 2003. Cette situation fut dénoncée par son avocat, avec l’aide d’un autre avocat de Madrid, devant le Tribunal (Juzgado Central), où le juge, après étude du dossier, se prononça pour la libération de Joaquín. Cette décision fut, en principe, recourue par le fiscal avec des arguments très triviaux, pour se déclarer finalement non compétent pour instruire le dossier ; empêchant ainsi la sortie de prison de Joaquín. Cette injuste situation de blocage dans les Tribunaux n’est qu’une manœuvre dilatoire dans la même ligne de l’occultation de l’arrêté d’accumulation de peines qui se produit en 1992. Récemment, les 5 et 12 mars, Joaquín. renonça à manger pour réclamer les 4 points annoncés plus haut et “l’arrêt de l’utilisation de systèmes et sub-systèmes étatiques contre les idées non-concordantes ou non acceptées par le système”. De plus, il a réalisé plusieurs jeûnes en solidarité avec les camarades anarchistes emprisonnés en Allemagne et en solidarité avec les luttes des prisonniers politiques italiens et les luttes révolutionnaires en Grèce ou contre les condamnations déguisées à perpétuité dans l’état espagnol. En protestation par sa situation personnelle, Joaquín a renoncé à manger tous les lundis jusqu’à obtenir sa liberté, et il refuse d’être soigné en prison. Il fait appel à toutes les organisations et groupes d’affinité et des droits humains pour diffuser et dénoncer cette situation – le maintien en prison de Joaquín à cause des ses idées- devant l’opinion publique internationale. Concrètement, ce qu’il faut dénoncer c’est que quoique les procédures judiciaires prouvent et reconnaissent que Joaquín Garcés Villacampa est resté 5 ans de trop en prison, l’État espagnol le maintient séquestré à la prison de Castellón à cause de ses idées anarchistes. Nous vous invitons donc à la diffusion de cet écrit pour que cette dénonciation de l’État espagnol ait une dimension internationale. -Dérogation et non application de la “Doctrine Parrot”. -Arrêt de l’utilisation des institutions coactives et punitives pour la persécution des idées; -Libération de tous les prisonniers et démolition de toutes les prisons et lieux d’enfermement. – Arrêt de toutes les formes de violence systémique. – Abolition de l’État et collectivisation du capital. Salut et liberté.
Pour plus d’information::: Pour écrire à Joaquín: Joaquín Garcés Villacampa C.P. Castellón Ctra Alcora, km 10 12006 – Castellón
[Espanha] Chamado Internacional em Solidariedade Pela Liberdade de Joaquín Garcés e Contra a Perseguição das Idéias por Parte dos Estados
Joaquín Garcés Villacampa, é um companheiro anarquista que atualmente se encontra preso no centro penitenciário de Castellón. A origem de sua detenção está nas várias ações de expropriação que realizou para apoiar as lutas e organizações revolucionárias do final dos anos 70. Foi condenado a 35 anos e seis meses de prisão, pena que começou a cumprir em meados de 1980. Em 1999, na raiz da luta coletiva contra o FIES (Ficheros Internos de Especial Seguimiento), Joaquín participou ativamente e realizou diferentes jejuns e greves de fome pelos quatro pontos de reivindicação coletiva, conforme ao que estipulava a lei: – O fim das torturas, o fechamento dos departamentos do FIES. – O cessar da dispersão. – A liberdade para as pessoas com doenças incuráveis e terminais. – A liberdade para as pessoas que tenham cumprido mais de 20 anos de condenação. Nestes pontos, além de suas reivindicações pessoais, acrescentava todas as propostas de solidariedade revolucionária. Joaquín estava convencido de que já se encontrava em fase de obtenção de licenças de sua condenação, mas, no entanto negavam a ele todas as possibilidades. Atrás de diferentes propostas e recursos, conseguiu que concedessem alguma permissão de saída, e aproveitou desta situação para romper e não voltar à prisão, em maio de 2003. A seguinte ocasião na qual se teve conhecimento de Joaquín foi na detenção, pela Guarda Civil, de cinco companheiros e uma companheira em Barcelona, em setembro de 2003, por diferentes ações em solidariedade com diferentes lutas político-sociais. A todo/as o/as detido/as, inclusive o companheiro que ficou em liberdade com cargos, se aplicou a lei anti-terrorista, e em seguida foram levados para a Audiência Nacional, onde, o juiz Garzón, primeiramente, tentou condená-lo/as como um grupo armado terrorista. No final, o caso foi instruído pelo juiz Bermúdez, o juiz estrela do 11M, que não pôde processá-lo/as como uma organização armada, embora o/as imputou com acusações de ataques de terrorismo urbano, incêndios, estragos, danos contra agências bancárias, estações elétricas, concessionárias de automóveis… e uma ação contra a embaixada da Grécia, em solidariedade com os presos de Tessalônica. Por todas estas acusações, Joaquín foi condenado a 7 anos e meio de prisão. Estava cumprindo esta última condenação na prisão de Castellón quando, em outubro de 2003, seu advogado percebeu uma irregularidade em sua condenação anterior. Descobriu que no ano de 1992, a Audiência Provincial de Zaragoza, ditou um auto de acumulação de condenações que limitavam seu cumprimento até o dia 19 de julho de 1997. Esta situação foi ocultada e Joaquín, que nestes momentos se encontrava na Jaén II, continuou na prisão durante mais cinco anos, até sua soltura em 2003. Esta situação foi recorrida pelo seu advogado, em colaboração com outro companheiro advogado em Madri, ante o Juizado Central, onde o juiz investigou esta situação, se pronunciando a favor de sua liberdade, situação que foi a princípio apelada pelo promotor com argumentos muito triviais, para depois se declarar incompetente, assim bloqueando a saída de Joaquín da prisão. Esta situação injusta, que permanece bloqueada nos tribunais, nada mais é do que um novo recurso dilatório, na mesma linha do ocultamento da acumulação de condenação que se produziu no ano de 1992. Recentemente, nos dias 5 e 12 de março, Joaquín se negou a comer, lutando pelas reivindicações coletivas dos quatro pontos anunciados acima e pelo “fim da utilização de sistemas e subsistemas estatais contra as idéias não concordantes ou não aceitas pelo sistema”. Além do mais, tem levado a cabo diferentes greves de fome em solidariedade com os companheiros anarquistas presos na Alemanha, e em solidariedade com as lutas dos ergastolanos italianos e as lutas revolucionárias na Grécia, ou contra as prisões perpétuas encobertas pelo estado espanhol. Em protesto à sua situação pessoal, Joaquín tem negado a se alimentar todas as segundas-feiras até que consiga sua liberdade, e rechaça também qualquer tipo de tratamento médico proveniente da prisão, além de estar fazendo um chamado a todas as organizações e grupos de afinidades e de direitos humanos, para a difusão e a denúncia internacional desta situação de seqüestro estatal, por causa de suas idéias. Definitivamente, apesar das instâncias judiciais terem se pronunciado e reconhecido que Joaquín Garcés Villacampa permaneceu cinco anos a mais na prisão, o estado espanhol o mantêm seqüestrado no presídio de Castellón por causa de seu compromisso com suas idéias anarquistas. Desde aqui, pedimos a máxima divulgação deste escrito, para que a denúncia contra o estado espanhol alcance uma dimensão internacional. – Revogação e não aplicação da “Doutrina Parot”. – Fim da utilização de instituições coercitivas e punitivas para a perseguição das idéias. – Libertação de todo/as o/as preso/as e demolição de todas as prisões e lugares de reclusão. – Fim de todas as formas de violência sistemática. – Abolição do estado e coletivização do capital. Saúde e Liberdade! Mais infos, contato e apoio: [email protected] Para escrever a Joaquín: Joaquín Garcés Villacampa C.P. Castellón Ctra Alcora, km 10 12006 – Castellón -Espanha
Призыв к международной солидарности: Свободу Хоакину Гарсэз!
Нет преследованию идей государствами!
Хоакин Гарсэз Вилакампа – анархист, находящийся в заключении в Испании, в тюрьме Кастельон (Castellón). Он находится в заключении из-за акций по экспроприации, осуществлённых для поддержки революционных движений и организаций в конце 70-х годов. Он был приговорён к 35 с половиной годам тюрьмы и начал отбывать срок в середине 80-х г.г. В 1999-м, он стоял у истоков коллективной борьбы против FIES (Ficheros Internos de Especial Seguimiento – специальный режим, применяемый в испанских тюрьмах как к осуждённым, так и к ждущим суда людям), несколько раз голодал в поддержку следующих коллективных требований: – запрещение пыток и упразднение департаментов FIES; – конец отбывания заключения в местах, удалённых от дома; – свободу заключённым с неизлечимыми болезнями и находящимся при смерти; – свободу тем, кто сидит более 20 лет. К этим требованиям, помимо личных, Хоакин добавлял все призывы революционной солидарности. Он был уверен, что уже наступило время его временных освобождений (когда заключённому разрешается на некоторое время покидать тюрьму), но ему постоянно отказывали в этом праве. После многочисленных протестов и запросов, он получил разрешение на временное освобождение и в мае 2003-го года воспользовался этой ситуацией, чтобы больше не возвращаться в тюрьму. В следующий раз о Хоакине становится известно во время задержания 5 товарищей полицией в сентябре 2003-го года. Они были задержаны за акции солидарности с различными политическими и общественными движениями. Ко всем арестованным, включая товарища, который был приговорён к условному заключению, был применён закон об антитерроризме и во время национальной аудиенции судья Гарсон хотел засудить их как вооружённую террористическую группировку. В конце концов, дело было передано судье Бермудэсу, звезде 11 мая (взрыв поезда в Мадриде), который не смог их осудить как вооружённую группировку, но обвинил в городском терроризме, поджогах, актах разрушения банков, электростанций, магазинов по продаже автомашин и в акции против посольства Греции в солидарность с заключёнными Цесалоники. За всё это Хоакин был осуждён на 7 с половиной лет тюремного заключения. Во время отбывания этого срока в тюрьме Кастельон в октябре 2003-го года, адвокат Хоакина обнаружил нарушение, произошедшее во время его первого заключения. Оказывается, в 1992-м году областной суд Сарагосы вынес акт о сумме обвинений и о конце отбывания срока Хоакином 9 июля 1997-го года. Но это решение было скрыто от Хоакина, находящегося в то время в тюрьме Хаэн II, и он сидел ещё 5 лет. Эта ситуация была использована адвокатами для требования досрочного освобождения Хоакина, изначально принятого судьёй. Затем этот судья был признан некомпетентным и, таким образом, выход Хоакина из тюрьмы был заблокирован. Это несправедливое решение застряло в судебных трибуналах, ситуация схожая с произошедшим в 1992-м году, когда от Хоакина было скрыто судебное решение, позволяющее ему выйти на свободу. Недавно, 5-го и 12-го марта, Хоакин отказался от еды в поддержку коллективных требований, вышеуказанных пунктов и за конец использования судебных систем и подсистем против идей несогласных с или непринимаемых системой. Он провёл несколько голодовок в солидарность с товарищами анархистами, заключёнными в Германии, с эргастоланцами (пожизненно заключёнными в Италии) и с революционной борьбой в Греции, и против пожизненных заключений, скрываемых от общества испанским государством. Протестуя против своего заключения, Хоакин отказался есть по понедельникам до своего освобождения и отказывается от любого медицинского вмешательства тюремных работников. Помимо этого, он призывает все организации, аффинити группы и защитников прав человека к распространению и международному осуждению его похищения государством из-за его идей. Несмотря на признание судебными инстанциями того факта, что он отсидел в тюрьме на 5 лет больше, чем должен был, испанское государство продолжает держать его похищенным в тюрьме Кастельон из-за его анархистских идей. Просим распространить это послание, чтобы осуждение испанского государства достигло международного масштаба. – конец применению доктрины Парот (постановление суда о том, что заключённый должен отбыть полный срок, несмотря на примерное поведение, работу и т.д.); – конец использования исправительных учреждений для преследования идей; – освобождение всех заключённых и снос всех тюрем и мест заключения; – конец всем формам системного насилия; – конец государствам и обобществление капитала! Salud y libertad! Информация и поддержка
Адрес Хоакина: Joaquín Garcés Villacampa C.P. Castellón Ctra Alcora, km 10 12006 – Castellón
Imprimir Enviar por e-mail